شکست یک فرصت است . اگر دیگری را مقصر بدانی ، پایانی برای مقصر دانستن دیگران وجود نخواهد داشت .انسان فرزانه به وظایفش عمل می کند و اشتباهش را اصلاح می نماید . او آنچه ضروری است را به انجام می رساند و از دیگران چیزی طلب نمی کند .
آنان که می دانند ، خاموش باقی می مانند . آنان که نمی دانند ، سخن می گویند . دهانت را ببند ، حواست را نا دیده بگیر ، زندگی را فراموش کن ، گره هایت را باز کن ، نگاهت را نرم و لطیف کن ، و گرد و خاک را بتکان ، این هویت اصلی توست.
برگزیده ای از کتاب تائو ت چنگ
ترجمه ی فرشید قهرمانی
+ نوشته شده توسط حکمت در سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387 و ساعت
18:46 |
